بررسی منحنی کوزنتس شادی و محاسبه شاخص شادی در استان-های ایران

نوع مقاله : پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار گروه اقتصاد، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران

2 فارغ التحصیل مقطع دکتری اقتصاد بخش عمومی دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران

3 دانشجوی دکتری اقتصاد شهری- منطقه‌ای، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران

10.22034/jeds.2021.43310.1488

چکیده

نبود رابطه نزدیک بین رفاه اقتصادی و رفاه ذهنی توجه بیش از پیش اقتصاددانان را به منظور جایگزینی رویکرد ذهنی برای اندزاه‌گیری و ارزیابی رفاه فردی و اجتماعی به جای رویکرد عینی به خود جلب نموده است؛ برای این منظور شاخصی با عنوان شادکامی معرفی شده است در این مطالعه، براساس متغیرهای شاخص شادی ناخالص ملی، شاخصی متناظر برای استان‌های ایران معرفی و با استفاده از تکنیک تصمیم‌گیری چندمعیاره و روش تاپسیس طی دوره 1394-1384 محاسبه و رتبه‌بندی شد. نتایج این رتبه‌بندی نشان می‌دهد، به طور متوسط در طول دوره زمانی مورد بررسی، استان‌های تهران، کهگیلویه و بویراحمد و اصفهان به ترتیب دارای بالاترین میزان شادی در کشور بودند و استان‌های سیستان‌وبلوچستان، خراسان جنوبی و کرمانشاه به ترتیب در رتبه‌های پایین شادی قرار گرفته‌اند. نکته حائز اهمیت در محاسبات شادی، قرار گرفتن استان‌های مرکزی در رتبه-های بالاتر از استان‌های مرزی کشور است که این موضوع نشان‌دهنده تمرکززایی شادی در مرکز کشور به دلیل تسهیل امکانات رفاهی در این مناطق می‌باشد. همچنین به جهت بررسی توزیع نابرابری شادی در ایران، از رابطه کوزنتس به دو روش حداقل مربعات معمولی (OLS) و حداقل مربعات پایدار (RLS) برای اطلاعات مقطعی 30 استان کشور استفاده شد که نتایج آن گویای رابطه U شکل معکوس بین شادی و نابرابری آن است. به عبارتی در ابتدا با افزایش شادی، نابرابری شادی افزایش می‌یابد، ولی از یک نقطه به بعد به دلیل فراگیر شدن امکانات رفاهی برای عموم مردم، با افزایش شادی، نابرابری حاصل از آن کاهش می‌یابد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Investigating Kuznets Curve of Happiness and Calculating the Happiness Index in provinces of Iran

نویسندگان [English]

  • Mohammad Sharif Karimi 1
  • maryam heidarian 2
  • Elham Heshmati Dayari 3
1 Assistant Professor of Economics, Razi University
2 Graduate of PhD in Public Sector Economics Razi University
3 Ph.D. student of Regional Urban Economics, Razi University
چکیده [English]

The lack a close relationship between economic well-being and mental well-being have attracted more attention from economists to substituting a subjective approach to dismissing and evaluating individual and social well-being rather than an objective one; for this purpose, an indicator known as happiness has been introduced.Therefore, in this study, based on the variables of the Gross Nationality Happiness Index, an appropriate index for provinces of Iran was introduced and using the multi-criteria decision-making technique and TOPSIS method during period of 2005-2015 to be calculated and ranked.
The ranking results show on average during period considered, provinces of Tehran, Kohgiluyeh, Boyer-Ahmad and Esfahan had highest levels of happiness in the country respectively, and provinces of Sistan and Baluchestan, South Khorasan and Kermanshah are respectively, at low levels of happiness. The important point in calculation of happiness is that central provinces are located in higher ranks above the border provinces of country, which indicates the centrality of happiness in center of country due to amenities facilitation in these areas.In order to investigate the distribution of happiness inequality in Iran, Kuznets relationship was used in both ordinary least squares (OLS) and Robust least squares (RLS) methods for cross-sectional information in 30 provinces of the country. The results indicate the inverse U relationship between the happiness and its inequality. In the first, with increasing happiness, happiness inequality increases, but from one point onwards, due to widespread welfare of general public, with increasing happiness, inequality resulting from it decreases.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Happiness
  • Happiness Inequality
  • Kuznets Happiness Curve
  • Iranian Provinces
  • Topsis Method