معاونت پژوهشی دانشگاه تبریز جامعه شناسی اقتصادی و توسعه 2322-4371 10 2 2021 11 22 Investigating the relationship between economic capital and structure of tolerance among the citizens of Mashhad بررسی رابطه سرمایه اقتصادی با سازه مدارا در بین شهروندان شهر مشهد 27 64 13594 10.22034/jeds.2021.40331.1420 FA فاطمه گلابی دانشیار گروه علوم اجتماعی دانشگاه تبریز و عضو قطب علمی جامعه شناسی سلامت دانشگاه تبریز(نویسنده مسئول) محمدباقر علیزاده اقدم استاد گروه علوم اجتماعی دانشگاه تبریز و مدیر قطب علمی جامعه شناسی سلامت دانشگاه تبریز، تبریز، ایران توکل آقایاری هیر دانشیار گروه علوم اجتماعی،دانشکده حقوق و علوم اجتماعی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران شاپور زردموی اردکلو دانشجوی دکتری جامعه شناسی اقتصادی و توسعه دانشگاه تبریز، تبریز، ایران Journal Article 2020 06 14 Tolerance means enduring the inherent diversity of large social groups and is seen as a synergistic effect of individual characteristics and the socio-economic environment. The purpose of this article is to investigate the effect of economic variables such as average income, residential area, etc. on the level of tolerance among the citizens of Mashhad. Therefore, to measure social tolerance in the study community, multidimensional survey and scale method was performed based on model of King (with dimensions of individual, social, political, gender, religious tolerance) and considering the sample size of 400 people. , A sample population of 15-year-olds above the city of Mashhad has been selected by cluster sampling.<br />Based on the research findings, in the study community, the overall index of tolerance is at the average level.While the level of economic capital is reported to be low. Among the dimensions of the index of tolerance, individual and social tolerance are at a moderate to high level and gender tolerance and political tolerance are at a low level. However, there is a positive relationship between economic capital and tolerance among citizens. The two variables of generalized trust and social participation are effective in improving the level of tolerance among citizens. Thus, citizens who have the economic capital and more resources to participate in association activities and establish continuous relationships with other citizens, they have more generalized trust and are more flexible in accepting differences. مدارا به معنی تحمل تنوع ذاتی گروه های بزرگ اجتماعی بوده و به عنوان یک اثر سینرژیک ویژگی های فردی و محیط اقتصادی اجتماعی تلقی می شود.. هدف این مقاله بررسی تاثیر متغیرهای اقتصادی همچون متوسط درآمد، منطقه سکونت و... بر میزان مدارا در بین شهروندان شهر مشهد می باشد. از این رو برای سنجش مدارای اجتماعی در جامعه مورد مطالعه با استفاده از روش پیمایشی و مقیاسی چند بعدی و بر پایه مدل کینگ (با ابعاد مدارای فردی، اجتماعی، سیاسی،جنسیتی، مذهبی) انجام شده و با احتساب حجم نمونه به میزان 400 نفر، جمعیت نمونه از افراد 15 سال به بالای شهر مشهد به وسیله نمونه گیری خوشه ای انتخاب شده است. . بر اساس یافته های تحقیق، در جامعه مورد مطالعه، میزان شاخص کل مدارا در سطح متوسط است. در حالی که میزان سرمایه اقتصادی در حد پایین گزارش شده است. در بین ابعاد شاخص مدارا، مدارای فردی و اجتماعی در حد متوسط به بالا و مدارای جنسیتی و مدارای سیاسی در حد پایینی قرار دارد. با این حال، بین میزان سرمایه اقتصادی و میزان مدارا در بین شهروندان رابطه مثبت وجود دارد. دو متغیر اعتماد تعمیم یافته و مشارکت اجتماعی در بهبود میزان مدارا در بین شهروندان موثر هستند. بدین ترتیب که شهروندانی که سرمایه اقتصادی و در نتیجه منابع بیشتری برای شرکت در فعالیتهای انجمنی و ایجاد روابط مداوم با سایر شهروندان دارند، از اعتماد تعمیم یافته تری نیز برخوردار شده و انعطاف بیشتری در مقابل پذیرش تفاوتها از خود نشان می دهند. https://sociology.tabrizu.ac.ir/article_13594_a9d0a1e63a15cf31a2652a5afa5865a2.pdf